Po licznych sygnałach  raczej sugerujących że Boogie Brain 2 nie będzie, pojawiają się w marcu, w końcu informacje o pierwszy artystach Boogie Brain 2009. Jednym z nich jest The Whitest Boy Alive.
To międzynarodowa grupa Norwega Erlenda Oye (znanego m.in.z nagrań Royksopp i Kings Of Convenience), Polaka ? Marcina Oza i ich berlińskich przyjaciół. Po sporym sukcesie albumu ?Dreams? muzycy wracają z doskonałymi taneczno-popowymi piosenkami na krążku ?Rules?

Jak mówią, przy tworzeniu ?Rules? mieli w głowie jedną nadrzędną zasadę: sprawić by ludzie tańczyli. Obok subtelnych bujanych rytmów równie istotne są tu jednak melancholijne melodie śpiewane charakterystycznym głosem Erlenda. Muzyka The Whitest Boy Alive doskonale nadaje się zarówno do radosnego skakania jak i relaksu na sofie, jednak w porównaniu z debiutem nowe piosenki są, w opinii muzyków, ?mniej indie, bardziej disco?. Trudno się nie zgodzić, słuchając choćby ?High On The Heel? czy w ?Time Bomb?, gdzie dominuje świetny rytm perfekcyjnie wygrywany przez sekcję Maschat / Marcin Oz. Warto pamiętać, że ten ostatni – gdy odkłada bas ? doskonale radzi sobie na scenie klubowej jako DJ Highfish. TWBA stawiają jednak na ?organiczne brzmienia? w miejsce syntetycznych beatów. A w ich muzyce słychać entuzjazm spontanicznych zabawy podczas koncertów. W końcu w ostatnich dwóch latach zagrali ich ponad 100 na całym świecie.

The Whitest Boy Alive działają zgodnie z własnymi zasadami: czterech kolesi w jednym pokoju, żadnych studyjnych tricków, żadnych maszynek. Muzykę nagrywają live, w jednym podejściu ? na tzw? setkę?. Na płycie nie pojawia się żaden dźwiek, którego Berlinczycy wspólnie z wokalistą Erlendem Oye nie mogliby zagrać ?na żywo?. Nowy krążek powstawał w ich własnym studio ?Glass Cube? w Meksyku, w domu położonym tuż przy plaży. I ten luz oraz witalność, swobodną nadmorską aurę słychać na ?Rules? W przerwach miedzy sesjami muzycy zwykle surfowali lub delektowali się nadmorskimi smakołykami. Ten dobry klimat jest tu obecny. Choć nie brakuje też dyscypliny grania i uważnej troski o każdy dźwięk. W końcu by nagrać 11 kompozycji na ?Rules? w studio potrzebowali aż trzystu podejść. Efekt jest jednak doskonały i świadczy o tym, że The Whitest Boy Alive to nie tylko side project dla poszczególnych członków ale jeden, doskonale zgrany organizm.

Tworząc ?Dreams? grupa dopiero docierala się tak w studio jak i na scenie. Po 120 koncertach na całym świecie i niemal tysiącu prób zespół wie już jednak na co ich stać i potrafi rozruszać każdy tłum. Efektem jest krążek bardziej taneczny, wzbogacony o brzmienia klawiszy Daniela Nentwiga, który został stałym członkiem kolektywu. Delikatny głos i inteligentne teksty Erlenda Oye ubogacaja te urokliwe piosenki a nostalgiczna aura i taneczne rytmy uzupełniaja się tu w niezwykłe intrygujacej mozaice. Dzieki temu TWBA to jeden z najciekwaszych obecnie grup na popowej scenie. Melancholia i ironia, nostalgia i subtelny humor, popowy czar i taneczny puls ? dzięki temu TWBA w niedługim czasie zyskali lojalną bazę fanów.

Berlińczycy dokonali tego nie poprzez wielkie medialne kampanie, ale dzięki koncertom i rekomendacjom tych, którzy poznawali ich dźwięki. Ich popularność w kontynentalnej Europie, Meksyku czy w niezaleznych srodowiskach w Stanach zaowocowała propozycjami wykorzystania ich utwórów w projektach znanego skateboadrera Jeremy Rogersa czy ABC Networks. Zespół zagrał też live podczas telewizyjnego BBC Culture Show, dał też duży koncert w londyńskiej Astorii. W najbliższych miesiącach grupa wyrusza zaś w kolejny koncertowy maraton.