Lokalizacja	Opera Wiedeńska, Wiedeń, Austria
Data	30.03.2010 31.03.2010 03.04.2010 06.04.2010 15.04.2010 18.04.2010
Zagrają	Ballett: Ein Sommernachtstraum Balet; Sen Nocy Letniej William Szekspir
Wstęp Ceny i rodzaje biletów	122,50 EURO	Zakup zajmie Ci 1 minutę

	wiele możliwości płatności za bilety
	Karta kredytowa, Zwykły przelew, Płatności Dotpay
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów (odbiór w punkcie, wysyłka pocztą, wysyłka kurierem, druk e-biletu)
Partner:	punkt sprzedaży Eventim punkt sprzedaży ticketonline

Najszybsza forma zapłaty za bilety – załóż darmowe konto eKonto – wygoda dla klienta! eKonto to bezpłatne otwarcie i prowadzenie rachunku, bezpłatne przelewy internetowe.

Sen Nocy Letniej Opera Wiedeńska

Sen nocy letniej (ang. A Midsummer Night’s Dream) ? komedia Wiliama Szekspira, która powstała pod koniec XVI wieku. Zalicza się do najpopularniejszych dzieł tego autora.

Sztuka w oryginale liczy 2165 wersów. Jest podzielona na 5 aktów, z których najkrótszy jest akt 4, zaś najdłuższy – akt 5[2].

* 1 Geneza utworu
* 2 Fabuła
* 3 Postaci
* 4 Publikacje i inscenizacje
* 5 Ekranizacje
* 6 Przypisy
* 7 Zobacz też
* 8 Linki zewnętrzne

Geneza utworu

Nie wiadomo dokładnie, kiedy powstała ta sztuka. Uważa się jednak, że był to rok 1595 lub 1596. Istnieją dwie hipotezy, co do celu jej powstania. Pierwsza mówi, że był to utwór napisany specjalnie na wesele bliżej nieznanej, bogatej pary ? w 1596 roku miało miejsce wiele takich ślubów. Druga zaś stwierdza, że Sen nocy letniej został napisany dla królowej. Niemniej jednak nie ma na to żadnych dowodów. Została opublikowana w Pierwszym Folio w 1623 roku, można ją było także znaleźć w Fałszywym Folio.

Komedia ta przedstawia świat wyobraźni i mitologii, nawiązuje do “Oberona i Tytani”. Niektóre wątki mogą jednak być zaczerpnięte z Metamorfoz Owidiusza, którymi Szekspir zajmował się jeszcze w czasach szkolnych. Sen nocy letniej powstawał w tym samym okresie, co Romeo i Julia. Możliwe, że utwór ten jest komicznym odzwierciedleniem tamtej tragicznej sztuki.
Fabuła

Sztuka opowiada historię trzech par: Hermii i jej narzeczonego Lizandra, Demetriusza i zakochanej w nim Helenie oraz króla elfów Oberona i nieposłusznej królowej elfów Tytanii.

Ojciec Hermii nie zgadza się na jej małżeństwo z Lizandrem. Zrozpaczeni kochankowie uciekają do lasu. W ślad za nimi podąża zazdrosny o Hermię Demetriusz i zrozpaczona z miłości Helena. W historię mieszają się też leśne duchy, a szczególnie ważną postacią jest duch Puk.

Opowieść kończy się dobrze, a szczęśliwe pary wracają do Aten po wielu niezwykłych przygodach. Sami twierdzą, że to, co im się przytrafiło, musiało być “letnim snem”, a nie jawą.

Postaci
Puck, Joshua Reynolds; 1789

* Postaci fantastyczne:
o Oberon – król elfów
o Tytania – królowa elfów
o Puk – psotnik
o pozostałe elfy, m.in. Gorczyczka, Pajęczynka, Ciemka, Groszek
* Postaci o wyższym statusie społecznym:
o Tezeusz – książę Aten
o Egeusz – ojciec Hermii
o Lizander – ukochany Hermii
o Demetriusz – adorator Hermii
o Hipolita – królowa Amazonek
o Hermia – zakochana w Lizandrze
o Helena – zakochana w Demetriuszu
* Postaci o niższym statusie społecznym[3]:
o Filostat – mistrz ceremonii
o Głodniak – krawiec
o Pigwa – cieśla
o Spój – cieśla
o Dudka – miechownik
o Spodek – tkacz
o Ryjek – kotlarz

Publikacje i inscenizacje
Oberon i Tytania, Joseph Noel Paton

Po raz pierwszy dzieło to zostało wydane w 1600 roku przez znanego księgarza, Thomasa Fishera. Ponownie było wydawane w 1619 roku i w 1623, jako część tzw. “Pierwszego Folio”.

Podczas angielskiego bezkrólewia, w latach 1642?1660, ze względu na zamknięcie teatrów, sztuka ta nie była wystawiana na scenie. Powróciła w 1660 roku, w formie adaptowanej.

Do ważniejszych angielskich inscenizacji zaliczyć należy jeszcze jej wersję z 1840 roku, wystawioną przez Madame Vestris, gdzie dodano elementy muzyczne i baletowe.

Do utworu tego Felix Mendelssohn-Bartholdy w wieku 17 lat skomponował uwerturę koncertową, której fragment jest obecnie powszechnie znany jako Marsz Mendelssohna.
Ekranizacje [edytuj]

Sztuka ta była przenoszona na ekran ośmiokrotnie. Pierwszej ekranizacji dokonano w 1935 roku, w reżyserii Maxa Reinhardta i Williama Dieterle’go. Film ten zdobył dwa Oscary.

W 1982 roku Woody Allen wyreżyserował A Midsummer Night’s Sex Comedy, w którym u jego boku zagrała Mia Farrow. Dzieło Allena luźno odnosi się do utworu Szekspira, nie pojawia się tam ani jeden dialog z tej komedii.

W 2005 roku telewizja BBC dokonała adaptacji tej sztuki. Akcja przeniesiona została do czasów współczesnych, dialogi jedynie nawiązują do tych ze Snu nocy letniej.

Zainspirowany tą komedią jest także amerykański film Were the World Mine nakręcony w roku 2008 i wyreżyserowany przez Toma Gustafsona. Jego tytuł to fragment wypowiedzi Heleny z pierwszej sceny pierwszego aktu, który w polskim tłumaczeniu brzmi:

Odpowiedź na pytanie: Gdzie kupić bilety do opery wiedeńskiej? jest prosta: klub.fm