Sprawdź też:
koncerty w maju
koncerty jazzowe

Sprawdź też:
koncerty w maju
koncerty jazzowe

Sprawdź też:
koncerty w maju
koncerty jazzowe

Sprawdź też:
koncerty w maju
koncerty jazzowe

Sprawdź też:
koncerty w maju
koncerty jazzowe

Sprawdź też:
koncerty w maju
koncerty jazzowe

Sprawdź też:
koncerty w maju
koncerty jazzowe

Jest pierwszy prawdziwy wrocławski rockowy festiwal! To Rock In Wrocław Festival. Od początku miała być to impreza cykliczna, na której pojawią się zarówno ikony jak i najbardziej popularne zespoły z muzycznej sceny polskiej i światowej.

Już 7 lipca 2012 roku na Stadionie Miejskim we Wrocławiu odbędzie się pierwsza edycja festiwalu, na której zagra jedna z lepszych kapel rockowych świata – Queen. Największe przeboje usłyszymy w wykonaniu Briana Maya i Rogera Taylora, muzyków i kompozytorów Queen, którzy do współpracy zaprosili Adama Lamberta – finalistę 8 edycji programu „American Idol” – wokalistę o niezwykłym głosie i dużej skali. Wrocławski koncert zespołu, pierwszy przed polską publicznnością, jest jednocześnie jednym z nielicznych, jaki na ten zapowiedzieli artyści.Możemy być pewni, że show, na które złożą się największe przeboje grupy, niezwykła oprawa świetlna oraz multimedialna, będzie z pewnością wielkim wydarzeniem muzycznym. Takie widowiska od zawsze były wizytówką Queen, który wciaż uznawany jest za jeden z najwybitniejszych zespołów ostatniego stulecia i ikonę światowego rocka.

Koncert grupy Queen i Adama Lamberta poprzedzą zagraniczny Gość Specjalny oraz zespół IRA ze specjalnym, urodzinowym koncertem, w którym wystąpią zaproszeni przez zespół goście.

Całe wydarzenie odbywa się na wrocławskim Stadionie Miejskim – wspaniałej arenie klasy ELITE, co gwarantuje widowisko na światowym poziomie i zupełnie nową jakość emocji.
Organizatorem wydarzenia jest Stadion Wrocław, a producentami festiwalu agencje Musicart oraz Dynamicom.

Sprawdź też:
koncerty w maju
koncerty jazzowe

Zespół IRA powstał jesienią 1987 roku w Radomiu. Założycielem kapeli był gitarzysta Kuba Płucisz, który nazwę dla zespołu zaczerpnął ze słownika łacińskiego (po łacinie IRA znaczy gniew). Pierwszy skład kapeli wyglądał następująco: Artur Gadowski (gitara, śpiew), Kuba Płucisz (gitara), Wojtek Owczarek (perkusja), Dariusz Grudzień (gitara basowa), Grzegorz Wawrzeńczuk (instrumenty klawiszowe). Jednym z pierwszych etapów muzycznych IRY był występ na Ogólnopolskim Młodzieżowym Przeglądzie Piosenki (OMPP). Tam zespół zauważył Kuba Wojewódzki pracujący wówczas dla III programu Polskiego Radia. Właśnie dla tego programu IRA nagrała swoje pierwsze utwory. Pierwszy ważny koncert zespołu odbył się na festiwalu w Opolu w 1988 roku gdzie IRA wykonała piosenkę „Zostań tu” i zdobyła wyróżnienie. W tym samym 1988 roku G. Wawrzeńczuka w zespole zastępuje Tomasz Bracichowicz.

W listopadzie 1989 roku IRA wydaje swoją debiutancką płytę zatytuowaną IRA. Została ona nagrana w CSS Studio Waltera Chłestowskiego w Warszawie. Niestety płyta przechodzi bez echa, nie odnosząc żadnego sukcesu. W grudniu 1989 roku do zespołu dochodzą basista Piotr Sujka oraz Jarek Zarychta (klawisze). Na przełomie kwietnia i maja 1990 roku IRA koncertuje w byłym ZSRR. W sierpniu 1990 roku do zespołu dołącza gitarzysta Paweł Matracki. W tym samym czasie IRA występuje na festiwalu w Sopocie. W styczniu 1991 roku zespół opuszczają Paweł Matracki oraz Jarek Zarychta. Do zespołu zostaje zaproszony jako muzyk sesyjny Piotr Łukaszewski (TSA, ZIYO).W zamian za wkład w pracę nad płytą Mój dom chce otrzymać gitarę która wtedy bardzo go interesowała. Potem jednak zostaje w zespole na stałe. Część kompozycji zawartych na albumie Mój dom pochodzi z niezarejestrowanej twórczości zespołów Piotr Łukaszewskiego, stąd na okładce płyty znalazły się takie nazwiska jak Pyzowski, Kraszewski. Jak się okazuje płyta Mój dom wydana w 1991 roku staje się jednym z najbardziej kultowych albumów polskiego rocka i zapewnia grupie błyskawiczny rozgłos w całym kraju za sprawą takich hitów jak: „Mój dom”, „California”, „Bierz mnie”, „Nadzieja”, „Twój cały świat”. W sierpniu 1991 roku IRA zawitała na Festiwal do Jarocina gdzie udanie się zaprezentowała. Tym oto sposobem IRA stała się jedną z najpopularniejszych kapel rockowych w Polsce.Na początku 1992 roku IRA wyrusza w trasę koncertową po całym kraju promującą płytę Mój dom która miała się odbyć na przełomie czerwca i lipca 1991 roku ale w ostatniej chwili została odwołana. No i tak IRA po raz drugi zawitała na festiwal do Jarocina oraz supportowała takie zespoły jak Paradise Los oraz Tiamat. W styczniu 1993 roku IRA występuje na koncercie WOŚP.

Kwiecień 1993 przynosi 3 krążek zespołu 1993. Jest to album zdecydowanie cięższy kompozycyjnie i brzmieniowo niż poprzedni. Rolę naczelnego kompozytora w zespole przejmuje Piotr Łukaszewski, a Kuba zajmuje się od tej chwili interesami zespołu (aczkolwiek ciągle jeszcze gra i komponuje). Utwór „Wiara” z lekko zmienionym tekstem staje się oficjalnym Hymnem Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. W tym samym 1993 roku IRA po raz 3 występuje na Festiwalu w Jarocinie.

Pod koniec 1993 roku IRA daje koncert w warszawskim studiu S-1 z którego powstanie wkrótce płyta Live. Na początku 1994 roku wychodzi wspomniana już płyta koncertowa. Prócz własnych przebojów IRA zaprezentowała również covery min. „Come together” Beatelsów, „Oni zaraz przyjdą tu” Breakoutów, „Honky tonk woman” Rolling Stonsów. 29 maja IRA zostaje wybrana spośród setki polskich zespołów rockowych do supportowania takich gwiazd jak Extreme oraz Aerosmith. Mick Jagger w wywiadzie dla radiowej III stwierdza że niespodziewał się że w Europie ktoś gra tak po amerykańsku.

1 września 1994 roku premierę swą ma 5 krążek zespołu Znamię. Płyta ta jest wielkim zaskoczeniem dla branży muzycznej, jak i samych fanów. Jest to najcięższa płyta w historii grupy, momentami zahaczająca o trash rock. Muzycy sięgnęli po utwór z pierwszej płyty „Zostań tu”, czyniąc z niego przytłaczającą swym brzmieniem balladę. Na krążku prócz nowych kompozycji znalazła się również koncertowa wersja utworu „Zew krwi”. Z kolei do utworu „Na zawsze” wsamplowano cyfrową sekcję smyczkową. Sesja nagraniowa tradycyjnie odbyła się w studiu S4 przy współpracy z Leszkiem Kamińskim. Także w 1994 roku światło dzienne ujrzał dokument będący formą wywiadu z zespołem, w którym muzycy w formie monologów (przerywanych wypowiedziami ich przyjaciół) opowiadają o sobie i o IRZE. Ślad po tym filmie pojawił się także w pewnym serialu o nieistniejącej chyba w rzeczywistości stacji radiowej w Trójmieście. W jednym z odcinków IRA pojawia się w studiu radiowym i informuje „radiosłuchaczy” o tym że właśnie nagrywa film o sobie. Prawdopodobnie jest to jedyny prawdziwy wątek w tym serialu. W tym samym 1994 roku Artur otrzymuje miano „symbolu seksu 94 roku”. nagrywa także płytę z zespołem Piersi pt. Piersi i przyjaciele gdzie śpiewa 3 kompozycje. Niestety płyta Znamię okazuje się „niewypałem” gdyż zdaniem fanów i branży jest „za ostra”. Obniża ona znacznie loty zespołu który właśnie przeżywał swoje najlepsze chwile. W 1995 roku IRA gości na I Przystanku Woodstock w Czymanowie, oraz na Marlboro Rock-in’95.

28 września 1995 roku swą premierę ma płyta Ogrody. Muzycy na tej płycie próbowali powrócić do brzmienia zbliżonego z albumu Mój dom. Niestety poza dwiema piosenkami „Światło we mgle” i „Jestem Obcy” płyta nie odnosi większego sukcesu. Na wskutek nieporozumień w zespole IRĘ po 8 latach grania opuszcza założyciel Kuba Płucisz. IRA koncertuje coraz rzadziej w składzie czteroosobowym, aż w końcu zawiesza działalność…

W 1996 roku Artur Gadowski wraz w Piotrem Łukaszewskim, Piotrem Sujką, Wojtkiem Owczarkiem i kilkoma innymi muzykami rozpoczyna karierę solową. Pierwszy album Artura miał ukazać się w październiku 1996 roku, ale materiał nagrany na płytę nie spełnił oczekiwań Artura. Tak więc taśmy wylądowały w koszu. We wrześniu 1997 roku Artur podjął drugą próbę nagrania płyty. Tym razem udaną. Efektem jest album Artur Gadowski, wydany w 1998 roku. Na krążek trafiło 10 kompozycji z 30 nagranych, w tym jedna piosenka z poprzedniej sesji z 1996 roku „Wszystko jedno jak”. Z krążka pochodzą takie hity jak „Ona jest ze snu” czy „Szczęśliwego Nowego Yorku”. W maju 1998 roku Artur wykonał podczas Festiwalu w Opolu piosenkę Czerwonych gitar „Biały krzyż”. W opinii wielu ludzi było to najlepsze wykonanie tamtego wieczoru.

W 2000 roku Artur wydał swą drugą solową płytę G.A.D… Autorem tekstów był Krzysztof Jaryczewski a kompozytorem Mark Tysper. Niestety Artur wraz z P. Sujką oraz W. Owczarkiem zmuszeni sytuacją materialną wyruszają w 2000 roku do Ameryki do pracy na budowie, w wolnych chwilach ćwicząc stary repertuar IRY już bez Płucisza oraz Łukaszewskiego który założył własny zespół. Na przełomie maja i czerwca Artur koncertuje wraz ze Zbigniewem Hołdysem w USA.

W 2001 roku następuję tzw. „Amerykański come back IRY”. IRA koncertuje po stanach już jako IRA. Po powrocie do kraju grupa wyrusza w trasę liczącą 13 miejscowości w kraju pod hasłem „Wracamy!”. Jesienią 2001 roku IRA przystępuje do pracy nad kolejną płytą. W składzie prócz Gadzia, Jinxa oraz Wojtka znalazł się gitarzysta Zbyszek Suski (Carpe Diem obecnie). W 2002 roku IRA daje już koncerty w całym kraju, w zarówno dużych jak i mniejszych miejscowościach. W maju 2002 roku IRA występuję na koncercie „premiery” w Opolu z utworem „Mocny”.

W końcu w sierpniu wychodzi płyta Tu i Teraz. Płyta jest zdecydowanie spokojniejsza w porównaniu do poprzednich dokonań IRY. Od wydania krążka IRA jest niemal cały czas w trasie. Na początku 2003 roku zespół opuszcza Zbyszek Suski. Zespół zasilają trzej nowi gitarzyści: Sebastian Piekarek, Maciek Gładysz oraz Marcin Bracichowicz (ten ostatni gra na stałe). 29 września 2003 roku IRA daje najważniejszy koncert w swojej karierze, czyli 15-lecie. Koncert odbył się w rodzinnym Radomiu w amfiteatrze. IRA dała ponad 3 godzinny show na którym prócz znanych przebojów zaprezentowała także nowe utwory, które były przygotowywane na nową płytę.

W marcu 2004 roku wychodzi kolejna płyta IRY Ogień. Zespół zdecydowanie powrócił tym brzmieniem do swoich korzeni. Od premiery płyty IRA gra niemalże na okrągło koncerty w całym kraju. 22 listopada 2004 roku wychodzi płyta z zapisem jubileuszowego koncertu w Radomiu. Wydawnictwo zawiera 2 płyty CD oraz jedną DVD. W czerwcu 2005 roku IRĘ opuszczają Sebastian Piekarek oraz Maciek Gładysz. Zastępuje ich na stałe Piotr Konca. W grudniu 2004 roku IRA gra na imprezie sylwestrowej w rodzinnym Radomiu. Nowy 2005 rok IRA rozpoczyna koncertami w całym kraju. 18 października Artur przechodzi pomyślnie operację tarczycy. W trakcie gdy Gadzio wypoczywa zespół komponuje już nowe utwory na nową płytę.

Rok 2006 to kolejne 60 koncertów. Rozpoczęty w styczniu od WOŚP, poprzez liczne koncerty klubowe, studenckie juwenalia i udział w imprezie Lato z Radiem. Oprócz tego 15 lipca zespół wystąpił na Festiwalu Rockowym Union of Rock http://www.rock.wegorzewo.pl, tradycyjnie pojawił się w Warszawie na koncercie poświęconym pamięci Marka Kotańskiego – Kotan Day a następnie 14 października w krakowskim klubie „Studio” świętował swoje 18 urodziny. Oprócz fanów pojawili się Ewelina Flinta i wcześniejsi gitarzyści Maciek Gładysz i Sebastian Piekarek z utworzonym zespołem http://www.sebastianpiekarek.pl/ Kolejny udany rok zakończył sylwestrowy koncert w Rzeszowie

Nowa płyta zespołu ma się ukazać wiosną 2007 roku. Niewątpliwie IRA jest zespołem który zapisał znaczącą kartę w historii polskiego rocka.

Obecny skład zespołu:
Artur Gadowski – śpiew (1987- )
Piotr Sujka – gitara basowa (1989- )
Wojtek Owczarek – perkusja (1987- )
Marcin Bracichowicz – gitara (2004- )
Piotr Konca – gitara elektryczna (2005- )

Poprzedni:
Kuba Płucisz – gitara (1987-1996)
Darek Grudzień – gitara basowa (1987-1989)
Grzegorz Wawrzeńczuk – instrumenty klawiszowe (1987-1988)
Tomek Bracichowicz – instrumenty klawiszowe (1988-2004)
Piotr Łukaszewski – gitara (1991-1996)
Jarek Zarychta – instrumenty klawiszowe (1989-1991)
Paweł Matrack – gitara (1990-1991)
Zbyszek Suski – gitara (2002-2004)
Sebastian Piekarek – gitara (2004)
Maciek Gładysz – gitara (2004)

Gościnnie na płytach występowali z zespołem
Łukasz Moskal – perkusja
Marcin Trojnowicz – instrumenty klawiszowe, programowanie
Mariusz Noskowiak – instrumenty klawiszowe, gitara akustyczna, chórki
Przemek Momot – perkusja, programowanie
Wojtek Garwoliński – gitara
Wojtek Olszak – instrumenty klawiszowe, programowanie
Sławek Urbański, Blenders, Polska – gitara basowa
Irek Wojtczak – instrumenty klawiszowe
Patrycja Kujawska, Karolina Polanowska, Grażka Graczyk – chórki

Dyskografia
IRA (1989, Gadowski, Płucisz, Owczarek, Grudzień, Bracichowicz)
Mój dom (1992, Gadowski, Płucisz, Łukaszewski, Sujka, Owczarek)
1993 (1993, Gadowski, Płucisz, Łukaszewski, Sujka, Owczarek. Gościnnie w utworze Wiara na fortepianie T. Bracichowicz)
Live (1993)
Znamię (1994, Gadowski, Płucisz, Łukaszewski, Sujka, Owczarek. Gościnnie w utworze „Wojna” D. Sadoś, G. Zamorski)
Ogrody (1995, Gadowski, Płucisz, Łukaszewski, Sujka, Owczarek. Gościnnie S. Piwowar oraz Lech „Groszek” Grochala – obaj na instrumentach perkusyjnych)
Tu i teraz (2002, Gadowski, Owczarek, Sujka, Suski)
Ogień (2004, Gadowski, Owczarek, Sujka, Piekarek, Gładysz, Bracichowicz)
Live 15-lecie (2005)
Londyn 8:15 (2007)
9 (2009)

Sprawdź też:
koncerty w maju
koncerty jazzowe

Mad Caddies

Zespół powstał w połowie lat 90-tych w słonecznej Kalifornii. Ma na swoim koncie 5 studyjnych albumów. Niemal od samego początku działalności grupa związana jest z należącą do wokalisty NOFX legendarną wytwórnią Fat Wreck Chords.

Atrybutem wyróżniającym Mad Caddies jest posiadanie w składzie sekcji instrumentów dętych – mieszanka prawdziwego rockowego instrumentarium z dęciakami znakomicie sprawdza się na żywo! Miks punk rocka, ska, dixie, rockabilly, swingu oraz country to kolejne cechy oryginalnej propozycji Mad Caddies. W muzyce zespołu można znaleźć odwołania do dźwięków tak znakomitych formacji jak The Police czy The Clash.
www.madcaddies.com

http://www.myspace.com/mad_caddies#!

support:
The Mugshots

http://www.myspace.com/themugshotspl

http://www.themugshots.pl/

http://www.twitter.com/themugshots

Sprawdź też:
koncerty w maju
koncerty jazzowe

Art of Improvisation Festival

GRIP/JOHANSSON/SANDELL to zderzenie siły doświadczenia i młodzieńczego entuzjazmu.
Sven-Åke Johansson jest żywą legendą gatunku. Jako jeden z uczestników sesji „Machine Gun” oktetu Petera Brotzmanna w 1968 roku przecierał szlaki wolnej improwizowanej oraz na zawsze zapisał się w historii muzyki. Joel Grip to młody kontrabasista oraz propagator muzyki improwizowanej. Konfrontacja ta wsparta będzie udziałem pokolenia środka – Stena Sandella – pianisty, kompozytora i teoretyka muzyki, znanego przede wszystkim z jego trio oraz projektu Gush. Ponieważ zespół nie dorobił się jeszcze płyty, wrocławski występ będzie w pewnym sensie premierowy.